دمی با شعر نو
کوره را برای دشمن آنقدر داغ نکن که خودت را هم بسوزاند (شکسپیر )

١)

و چه بد

کشتی این قوم هدایت کردیم

صخره و موج همدست همند

ترس دارم که نه از تاک نشان ماند و نه تاکنشان

٢)

شهر  وحشت زده است

فردا تار

اشک بر چشم پر از دغدغه ام

نکند فاصله این خیمه به آتش بکشد  

٣)

در نفس گیر خزان

صحنه گردان است باد

به کجا می برد این موج خیال  خسته تنم 

آی مردان مراد عهد اینگونه نبود ! 

۴)

اشک هامان همه خشکید

ز تکرار بلا

فرصتی نیست نفس  تازه کنیم

 بهر آزادی احرار ای مهدی موعود بیا

۵)

خنده

قدرت.

اشک

حسرت.

مفت چنگ مردان زرنگ  تک خوانی.

گیریم این دفعه بازم

جر بزنی

گول بمالی

بکوبی سر های  چندی رو  به سنگ

فردا و فرداها چه؟

          بهرام که گور می گرفتی هر روز - دیدی که چگونه گور بهرام گرفت !

بیا یکبار دگر

عاقل شیم

خوب بشیم

خوب ببینیم

حرف همه رو بشنفیم

بریزیم دور نکبت نحس غرور

بخدا اینجوری ها نیست که میگن

وای از این  واژه ی تار خودی و غبر خودی

بیا بگذریم ز خود

بیا هرچه که داریم رو بکنیم

چه بخوام و چه نخوام  همه مون سر نشین یه قایقیم

 سرنوشتمون یکی است

خونه آتیش بگیره همه با هم می سوزیم

اینو هم بایست بدونیم  و بگیم به همه ی اونایی که بالاترند

بخدا فردا بایست جواب بدیم

راستی آی مست شراب زر و زور  وتزویر

می دونستی که خدا مال همه ست

            الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم

و ایضا

من پریشانی خود گفتم

همسایه ی من

برپریشانی من خرده گرفت

ای که بر رونق امروز خوشی

من ز تنهایی فردای تو وحشت دارم

                        وای اگر صحنه بیفتد به دستان رقیب

                                                                          ادامه دارد ...




پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ٧ دی ۱۳۸۸ - تخلص من ( نوا ) است ali_hejazi