دمی با شعر نو
دوستی معبر عشق است چه باور بکنیم یا نکنیم

١)

 این چه موجی است

 که صد حادثه پنهان دارد

سید

از خویش گذر کن

اگر اهل دلی

٢)

راه بر من مبند

             خرده مگیر

                          عیب مجو

تا که هستم. هستی

٣)

نسلی که باید خستگی را خسته می کرد

در چند و چون زندگی از پای افتاد

ما مردمان گرم بازار شعاریم

ای وای  از روزی که رنگین پرده افتد

                                یوم تبلی السرائر

۴)

من نقش های کهنه را باور ندارم

نقشی بزن جانانه گر اهل گذاری

ای وای مان

ای وای مان

از مردمان  زور و تزویر

گر بشکننند خود بشکنند ما آخرینیم

گرم استبازار نفاق

ما دل شکسته!

 ۵)

تشنه ام ! تشنه ی آرامش و عشق

گرم بازار دلم

صورت خندان شماست

بی خرد باشم اگر خاطری آشفته کنم

۶)

تا نشانی ز تو دارم

هوایی نشوم

گرچه بیداد کند

رونق این پست و بلند

٧)

من و تنهایی

شب  راز آلود

غرق در حجم  افکاری  گنگ

ازسکوتی که پر از منتظر است دلزده ام

٨)

به هستی قسم

که:

زندگی زیباست

اگر که مردمان زیاده  بگذارند

٩)

دستگیر دل من شد

شاهد وجام می و جاری عشق

بی خرد باشم اگر خاطری آزرده کنم

می سوزم و می سازم با هجمه ی این سنگین موج

١٠)

خسته می خواهی ام

خسته نمی شوم

ای دلداده به رونق موج

                      این نیز بگذرد

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٢ اسفند ۱۳۸۸ - تخلص من ( نوا ) است ali_hejazi