دمی با شعر نو
 

گاه و بیگاه غمم می گیرد

وای  از این فاصله

کین سان شب و روز

رنگ هر خنده ز رخسار دلم می گیر د .

قصدم این شده که زیاد مطلب ننویسم تا دوستان را فرص خواندن باشد

مرا  نبود عرضه

تا که رسم  بشکنم

بی نشانه در آمد و شدم

چو مردم تکرار

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢۱ آذر ۱۳۸٦ - تخلص من ( نوا ) است ali_hejazi