دمی با شعر نو
 

چگونه من شوم رها

ز دامت ای شرار دل

امان ز دست مکر تو

که کرده است مرا خجل

و ..

صبر می باید

اگر

آرامم

شده آشفته ز دست نومید

صبر می باید

تا یار

زمن بگذرد و

فرصت دیدار دهد

عالم عشق

         دیاری است پر از

                     سخت و درشت

و ایضا و...

ای پر از شوق

بجان می خرمت

 سبز فصلت خرم

حجم باغت 

پر  از  خنده بلبل با گل

آسمانت آبی

دم خورشیدت گرم

و دوباره ایضا و..

می ترسمت

که بخوانمت 

ز دل

امان ز دست هوا و

                      شرار رنگ و

                                       لعاب

و ............

خالی از شعرم

ولی این موج موج خاطرات

سخت از جانم گرفته است

راحت خواب و خوراک

وای از تکرار درد واژه ها 

و آخر اینکه

وه چه خالی است

ره توشه ی مان

عمر دادیم

بیهوده به باد

نقلی . گوناگون پر از پست و بلند گاهی هم خوش آب و هوا و یا خودتان بگید

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ۱٦ بهمن ۱۳۸٦ - تخلص من ( نوا ) است ali_hejazi