دمی با شعر نو
 

                                                         هبوط

و از روز ازل فرمود

 بودن 

همره درد است

                           ؛ لقد خلقنا الانسان    فی کبد ؛

دوست دارم بگویید بنویسید و پیشنهاد بدهید .در باره شعر. درباره متن .در باره معنا  و در باره هرچه که به ذهنتان می رسد . هیچ چیز نباید یه شکل و یک گونه بماند والا تاریخ مصرفش به سر می آید  و بند می شود به یک زمان یک مکان و یک مردم و یک فرهنگ . برای فرازمانی گفتن و  فرار از زمان بایست ایده های ناب و همیشه بود  را بکار بست و در وصف شان گفت و نوشت .   ایده های عارفانه و عرفانی

و اینکه اگر به ما سری زدید درباره شعر ها جدا گانه نظر دهید. تک تک .هر نوشته حال و هویت خودش را دارد و من دوست دارم از گل نوشته های شما بهره گرفته و اگر بشود بهترشان کنم

و اینکه لطفا از جواب ندادن  اگه میشه و حالی هست  بپرهیزد  و الا صفا  گرما بخش  قدوم گرمتان 

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٢٠ شهریور ۱۳۸٦ - تخلص من ( نوا ) است ali_hejazi