دمی با شعر نو
ای بسا انبوه غم کز دوشمان افتد به یک اذن دعا

1)

وسحر آمد وعشق

به دل غم زده ی ما

سر و سامانی داد

جانانه

2)

ماه رمضان آمد و مادست به دامن دعائیم

تا ذکر خدا هست ما اهل شفائیم

هرچند پریشان و هرچند خطاکار

هرحکم خدا عدل  و مااهل رضائیم

3)

وقت سحر  و اوج نیاز است

هر توبه پذیرا ست هنگام نماز است

تا  فرصتمان هست فریاد بر آریم

شاید که دگر روز زمان یار نباشد

4)

 رمضان آمده باز

باز مائیم ودستان نیاز

همتی تا نفسی تازه کنیم

تا سحر  سفره رحمت  باز است

5) 

وای از تش هجران

 وای از سفر یار

چندی است در این دیر

نه  دل مانده نه دلدار

این نوشته ها از جنس نقد های روز مره  یعنی تعریف و تمجید و یا انکار کردن به حق و یا نا بحق نیست حرف دل است با خود دل و  با خودی ها که می تواند هر کس باشد

6)

ماواین حال پریشان و  سحر

تا تو رخصت ندهی می مانیم گریه کنان

جز تو فریاد رسی بهر دل  غم زده مان  نیست که نیست

در به رومان بگشا خانه ی امنی بجر کوی تو نیست

7 )

خوش بود خال لب و خنده ی یار

باش تا کام بگیریم ز دستان بهار

پر از جاری باد

زمزم جاری دل با دل دار

8)

تا که مائیم وسحرحرف از پریشانی مزن

رحمت حق  بی شمار است

وای اگراین وقت شیرین بگذرد

وای اگر عبرت نگیریم از گذار.

9)

 باز ماه نور

ما رارهسپار سرزمین عشق کرد

باز مائیم و

شفاعت های پربارسحر

10)

چشمه ی رحمت جاری است در وقت  سحر

وای اگر غفلت کنیم

وای اگر کامی نگیریم ما ز قرآن و نماز

وای اگر باز زنند بانگ سفر

11

رمضان است وشیطان ز آن آزرده

جاودان باد پیوند

ایمان و عشق

دور باد از دل هر حامی حق آشفته

12

زمزم جاری این ماه

در دشت زمان جاری باد

خسته از حجم دروغ

سبز را می طلبم 

 13

دلم پیوسته بارانی است امشب

بخواهم یا نخواهم اشک می بارد

سحراین لحظه های سخت راتا روزگار حشر شاهد باش

دلم از کشته های خویش می گیرد نمی دانمچه خواهم دید فردا را

14)

رمضان آمده باز

 باش تاحجم  زنگار ز دل برگیریم

فصل فصل شدن است

 

 

11)

دل و دین برده ز من شوق سحر

وای اگر خواب بمانم

یا نباشم  سحری

12)

در سحر

یاد تو

از خویش  پریشانم  کرد

حال من

دست به دامان تو  ولطف توام

وای از آن لحظه

که رخصت ندهی

13)

خسته ام  خسته ازاین در به دری

دل خوشم  سخت به ماه رمضان

مسلک من عشق علی

رنج می زایداز خانه دل موج اشک  سحری

14

هم نشین  یار

در وقت سحر

لختی آرامم در این سنگین گذار

پر خطر

15)

 رمضان آمده باران باران

باش تا کام بگیریم ز قرآن و نماز

در و دیوار زمان

پر از خاطره شیرین باد

16

فصل گل دادن  عشق است و

طلوع ایمان

باده آرید تاجامی چند

 بهر سبز دل خود برگیرم

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۸٧ - تخلص من ( نوا ) است ali_hejazi