دمی با شعر نو
 

نیست

کمتر یادی از شیرین

لیک

مانده ست  جاودان

بر بیستون

غم تیشه ی فرهاد

ماندگاری زیبایی ممکن نیست. خیلی از چیزهایی که دلبستگی ویا وابستگی به آنان سالیلنی از عمر ما را به در بر می کند و مشغول می دارد ,در گذارو گذر زمانه رنگ می بازند ,هیچ وقت نیل به هدف و به آخر خط رسیدن لذتش به اندازه ی زمانه ی تلاش برای رسیدن به آن هدف نیست . آن چیزی که به سختی و با تلاش زیاد بدست می آید در اندک زمانی ممکن است از دست برود . سعی و تلاش برای  قهرمان شدن  خیلی ماندگار تر از لحظه ی کوچک قهرمانی است  , لذاعاشق شدن و در راه عشق ناملایمات را تحمل کردن لذتش  خیلی از بیشتر از  لذت دست یافتن و دیدار با  معبود و معشوق است .

دلدادگی و عشق بهانه است و زندگی بی بهانه  ,پوچ و بی معنا. انسان بی بهانه انسانی است بی  هدف . کم تلاش یا حتی  بی تلاش .

بهانه ها بیانگر ارزش  آدمی هستند ,بگو آرزویت چیست ,تا حدس بزنم با چه کسی طرفم

آزادگی , عدالت خواهی ,ایمان , عرفان ,عشق , نوع دوستی و صلح خواهی  می توانند از بهترین بهانه باشند

 

من از آدم های کم  عمق  لجم می گیرد

و از آدم هایی که  تمامی عمر در حسرت خوابند و خوراک و تنها دغدغه ی شان

                                                                                                            هوس

بیزارم ازآدم های خنده های خرکی

بیزارم از آدم های غم های گنجشکی 

چقدر آدم های پول و مال و منال و مقام   کم وزنند

لجم می گیرد ازآدم های ماشین های ... تومانی و خانه های آنچنانی

چرا باید آدرس

ایمان و صداقت و ایثار را

از مردمان جنوب شهر پرسید

دلتنگم  برای بچه های گرسنگی 

دلتنگم برای مادران اشک

من از دیدن پدران تهیدستی و خچلت  

                                  غصه ام می گیرد

بیایید برای برقراری  حکومت صالحان  دعا کمنیم

اعتراضم به فقر و بی عدالتی جهانی است و آنرادر محدوده یک شهر و کشور  نمی بینم

تا به خود آمدم

ایام

گذشت

از غم خاطره ها

شده ام باده بدست

همدمی می طلبم

اهل دل

اهل شب بیداری

راستی اگر آدمی  آدم نبود و اگر آدمی به ضرب و زور حرف های مفت  ,ایمان  و عرفان را نادیده می گرفت  چه کسی  تنهایی  این جهان لایتناهی  را می توانست تحمل کند

من دلم نمی خواهد سوسک باشم

من دلم نمی خواهد  قورباغه باشم

یا که گاو

من از تمامی آدم های حیوان صفت بدم می آید

و از

حیوانات  آدم نما

من لذت دعا را

با تمامی دنیا عوض نمی کنم.

دلم می سوزد

          برای مردمان  ماشین و تجدد 

دلم می سوزد

برای مردمان

           دو دوتا چارتا

من از مردمان قوم و قبیله لجم می گیرد

واز مردمان

 ملت پرستی های سرکاری

من از مردمان ایدئولوژهای تعصب و جنگ می ترسم

و از مردمانی که می گویند

                    حرف مرد  یکی است .

من مسلمانم

مرز بندی ام

               انسانیت

                      کلمه ی عبورم

                                             خدا

دیر وقته ,شب است و تنهایی . من و صدای دل انگیز استاد افتخاری . 

خوابم آشفته است

تا سحر

ره مانده است  بسیار

مست می باید در این تنها

سخت بی تابم به یاد  

                              یار

قصد نوشتن شعر بالا نبود . به ذهنم رسید  و من هم امر این نجواگر درون را چونان که پیش از این اطاعت کردم . خوب و بدش باشما  

 عجب مرموزی ای دنیا

پر از شوق و پر از غوغا

ز کشت خویش غمگینم

دوچند آشفته ی فردا

اگر که شعرش جالب نیست اما از قدیم گفته اند کاچی به از هیچی

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٤ بهمن ۱۳۸٧ - تخلص من ( نوا ) است ali_hejazi