دمی با شعر نو
بیا ازجویبار عشق سهم خویش برگیریم -که دنیا در گذارخویش داردصدها لیلی و مجنون

١

سخت نگیریم

اگر

تلخی هست

زندگی

پست و بلندش

زیباست

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم - موجیم که آسودگی ما عدم ماست (البته این موج خواهی به معنای :شلوغ پلوغ های کور و جنگ و جدل های دنیا خواهی و خشونت های تعصب نیست )

٢

دوست دارم دوستانی را

که شعر و گفته شان سبز است و

ازنومید بیزارند

 

و اینکه همیشه همه چیز به وفق مراد نیست اما خیلی اوقات این نتوانستن ها و نشدن ها  نعمت است و اینکه  الخیر فی ما وقع

٣

سال نو آمده در راه شویم

دست فشان  خنده به لب

دور از ناخوش هر کهنه خیال

دل ببندیم به سبز فردا

خواستن توانستن  نیست بلکه یه پله بالاتر خواستن شدن است باید تلاش کرد و دل به او بست

۴

من

هوای

زندگی

دارم

پر

از آرام

و کیست که این چندین و چند روزه را اینچنین نخواهد  نه تنها برای خود که برای همه.

۵

شتابان روز و شب

آهسته تر

من تشنه ی  یک لحظه

آرامم

هر چند با اشعار بالا فرق دارد اما اگر این شکوه و گلایه به معنای حسرت گذشته را نخوردن و حرص فردا را نزدن باشد  می شود آنرا را از قماش دلسروده های بالا دانست

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢۸ اسفند ۱۳۸٧ - تخلص من ( نوا ) است ali_hejazi