دمی با شعر نو
 

    یک آسمان  ستاره

    یک آسمان خیال

     تمامی شب

    امید را فریاد می زنم

خیلی از دوستان از کوتاهی شعر می پرسند  .به دلشان شاید نچسبد  . دنبال کلی گویی و تمام گویی هستند . ومرا را راهنما می کنند از سر لطف . اما حقیقت این است که این سبک گفتار من است . در این گونه  گویش شعر بسیاری از  واژه ها . بند ها . معانی و..... بایستی توسط خواننده بقد وسعش . به قد میلش . به تناسب پیش داشته اش  خلق شود و شکل بگیرد  و آنهم نه بر دنباله این شعر به شکل نوشتاری .که می بایست بر صفحه خاطر خواننده نقش بندد . و یحتمل است که خواننده ای  از من حقیر بیشتر بداند . بهتر بفهمد . حس وحال بهتری داشته باشد و در عواملی  بالاتری سیر کند . به عوالم دیگری تعلق خاطر داشته باشد   پس این نوع گویش شعری که من  حقیرمصر به تداومش هستم . سبک بیان من است .  انتخاب هر کلمه ساعت ها  وقت می برد . سنگین و سبک می شود .تا با دیگرکلمات بخواند تا  بار شعر را به دیگر سوی نکشد . تا تعادل افکار را نامتعادل نکند. تا به جاده خاکی نزند  .تا باعث کمرنگ شدن مفهوم نشود. تا به کلیت و قالب  شعر صدمه وارد نسازد .تا از محدوده مجاز و برد  شعر  بیرون نرود و بسیاری از تا های دیگر .

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢۸ شهریور ۱۳۸٦ - تخلص من ( نوا ) است ali_hejazi