1

 بگذار بمیرم که در این حادثه مردن

صد شوق به دوری زتو و مهر تو دارد 

ای ماه من, ای سبز, ای جاری امید 

با عشق تو این  بود و نبود سلسله دارد

یک عمر دویدیم نشد چاره ی این درد 

باز آی که با یاد این پست و بلند حوصله دارد

یاران همه رفتن دو چند مانده ز ابرار

خوشحال حریف است که با مردم  دلبسته به تو مسئله دارد  

هر چند زمان سخت,  جهان خسته زبیداد  

ما مانده ز آن خیل هنوز در ره و دلداده به آن پیر خمینیم 

/ 0 نظر / 36 بازدید