خودفریبی چاره ی هرکار نیست- عالمی از نوبباید مردمانی قد هم

وقتی که خیال تمامی وجود مرا پرسه می زند 

تمامی آرزو های  گم شده ام دوره ام می کنند 

دلزده از وقاحت توجیه

تشنه یک نفس باورم 

چندی است باغهای شهربا مردم غریبه اند 

و در شلوغی فاصله ها

ابرهای دود اندودکفگیر بارانشان به ته دیگ خورده

و کارتن خواب ها برای اجابت نشدن دعای باران دعا می کنند

ایکاش می شد حداقل های زندگی را کوپنی کرد  

/ 0 نظر / 29 بازدید