دمی با شعر نو

بهانه گر نشانه بود مرا به خود نمی گذاشت

نشانه گربهانه بود به مقصدم رسانده بود

پراز گم ام

پراز گم ایم

عجب زمانه ای است این ,پر از دروغ ,پر از ریا

بیا دمی دعا کنیم

بدون حقد

بدون کینه و حسد

بدون حرص

چقدر بد است زرنگی و جلو زدن

چقدر بد است تک خوری

پر از بهانه ام هنوز

پر از بهانه ایم هنوز

اگر چه دیر

اگر چه دور

رها نمی کند مرا

و

من رها نمی کنم

شکوه آن شعار ها

برابری, برادری

برادری ,برابری

و عاشقانه های سبز

بدون ترس زنقد ها

پر از نیاز

پراز نماز

---

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًا فَاللَّهُ أَوْلَى بِهِمَا فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَى أَنْ تَعْدِلُوا وَإِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا ﴿۱۳۵﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد پيوسته به عدالت قيام كنيد و براى خدا گواهى دهيد هر چند به زيان خودتان يا [به زيان] پدر و مادر و خويشاوندان [شما] باشد اگر [يكى از دو طرف دعوا] توانگر يا نيازمند باشد باز خدا به آن دو [از شما] سزاوارتر است پس از پى هوس نرويد كه [درنتيجه از حق] عدول كنيد و اگر به انحراف گراييد يا اعراض نماييد قطعا خدا به آنچه انجام مى‏ دهيد آگاه است سوره ۴: النساء - جزء ۵(۱۳۵)


/ 0 نظر / 46 بازدید